YAZGI
6/12/2007
YAZGI
Bir sonbahar sessizliği…
Kalbimin şimşekleri aklıma vuruyor kamçılarını, hadi diyor.
Acı içinde susuyorum…
Yağmur yağıyor gözümün kara bulutlarından, buna rağmen hiç uslanmıyorum ve hiç ıslanmıyorum.
Bu kaç kör edişim, içimdeki terütaze duygularımı.
Sayısını bilmiyorum öldürmekten beter ettiğim sevgi sığınaklarımın. Vaveylalarını işitiyorum ömrümden geçen her bir günün.
Gençliğimin ayak sesleri gittikçe azalıyor, kayboluyor izleri topraktan.
Kamçılar çınlıyor beynimde, kalem kırılıyor ve yazı bitiyor, yazgı sona eriyor…
